به واسطهء عظمت و نفاستش مىستوده و آن كتابى است بزرگ داراى نوادر حكم و حكايات ظريفه كه به فارسى ترجمه شده و نام ترجمهء آن راه بزرگوارى در اسلام است 8 - غزّة التنزيل و درة التأويل 9 - كلمات الصحابه 10 - محاضرات الادباء و محاورات الشعراء و البلغاء ، كه اين كتاب نيز از تأليفات معروف راغب است و چندين مرتبه در قاهره به طبع رسيده است 11 - المفردات فى غريب القرآن يا مفردات القرآن در تحقيق مواد لغات در دو مجلد 12 - مقدمه التفسير كه در مصر به طبع رسيده است . وفات راغب را مؤلف روضات الجنات به نقل از كتاب اخبار البشر در سال 565 مىنويسد و مدفن او را در بغداد مىداند . در كتاب ريحانة الادب به نقل از معجم المطبوعات وفات او را در سال 502 نوشته است و ظاهرا اين به حقيقت نزديك‌تر است ، زيرا در بيشتر كتب ، وى را از حكماى قرن پنجم نوشته‌اند . مافروخى اصفهانى - مفضل بن سعد بن حسين مافروخى اصفهانى ، صاحب كتاب محاسن اصفهان است كه اصل آن به زبان عربى است و رساله‌اى است كه مؤلف در وصف اصفهان و ذكر محاسن آن جمع آورده و در ضمن بسيارى از فوايد تاريخى و جغرافيايى و ادبى متعلق به موطن خود را در آن‌جا گنجانده و بيش از همه در فصاحت عبارت و نمودن جنبهء هنر انشاء خود در زبان عربى كوشيده و آن را تحفهء مجلس فخر الملك بن خواجه نظام الملك ، والى اصفهان كه مردى فضل دوست و شاعرپرور بوده ، ساخته است . از چند موضع از كتاب محاسن ، به خوبى واضح مىشود كه تأليف آن در ايام سلطنت سلطان معز الدين ابو الفتح ملكشاه سلجوقى ( 465 - 485 ) و دورهء صدارت خواجه نظام الملك طوسى